Wycieraczki

Znalazłyśmy się w otworach w chodniku przykrytych drobną kratą (dojścia do podziemnych instalacji, zazwyczaj niedostrzegane na szlaku komunikacyjnym), leżąc w nich skulone i milczące. Zainicjowałyśmy sytuację potencjalnie opresyjną dla nas jako kobiet, zamkniętych poniżej poziomu stóp oraz sytuację zaskakującą, niekiedy szokującą dla przechodniów, których codzienna, zwyczajna trasa została zaburzona niezwykłym widokiem. Wystawiłyśmy własne ciała na fizyczne zagrożenia – plucie, rzucanie niedopałków, polewanie piwem, byłyśmy obrażane, poniżane i krytykowane. Niektóre osoby wystraszyły się nas i odczuły tak duży szok, że zaczęły mówić o możliwości zawału serca. Reakcje były żywe i bardzo silne – w większości sprowadzały się do chęci pomocy. Dopiero w zderzeniu z informacją, że jest to nasza dobrowolna inicjatywa, troska zamieniała się w rozczarowanie, agresję i poczucie zostania oszukanym.