Scheda

Sorry, this entry is only available in Polski.

Działanie jest dla mnie formą skonfrontowania się z trudną relacją z ojcem. To aktualnie jedyny możliwy sposób, w jaki mogę się z nim „komunikować”. Ukradłam trzy obrazy jego autorstwa – podmalówki, a następnie poddałam je transformacji.

Martwa natura. Treść tego obrazu jest dla mnie symbolem rodzinnej skłonności do gromadzenia przedmiotów, które wielokrotnie były pretekstem sporów i szantaży. Przedmioty mnie przytłaczają. Zdemontowałam płótno z ramy. Wyciągałam z niego nitkę po nitce, po czym nawijałam na szpulkę. Chciałam przyspieszyć ten proces, ale okazało się to niemożliwe. Przerażała mnie perspektywa sprucia całości, dlatego skupiałam się na małych fragmentach. Nici kaleczyły mi dłonie. Ta żmudna czynność wymagała dużego wyczucia, znalezienia balansu między siłą i delikatnością. Zmagam się z tym odkąd pamiętam. Farba osypywała się na moje ciało, po czym spadała na podłogę. Uznałam ją za element zbędny. Intensywne zapylenie utrudniało mi oddech. Zatrzymałam proces dziesięć centymetrów przed końcem.

Krajobraz. Niebo z ziemią zamieniłam miejscami.

Kwiaty. Podoba mi się ten obraz w swym początkowym stadium. Pozostawiam go w stanie nienaruszonym.

Podmalówki są zalążkiem, potencjałem. Wiele mogłoby się na nich jeszcze wydarzyć. Ale nie wydarzy się. Przejęłam nad nimi kontrolę – początek uczyniłam końcem, opowiadając własną historię. Zrobiłam to w sposób wyrachowany. Tak, ja również mam w sobie opresyjny kawałek. Uwiera.