Krótkie historie kilku ziaren

Praca podejmuje temat przemycania i dystrybucji roślin podczas II wojny światowej. Kobiety odegrały w tym procesie kluczową rolę, wspierając polski ruch oporu, dostarczając żywność i zasoby potrzebującym. Ryzykując życie, wykazywały się niezwykłą odwagą i pomysłowością. Przemycano całe rośliny, ich fragmenty lub ziarna – by zaspokoić głód, leczyć, uczynić życie bardziej znośnym. Ukrywano je w ubraniach, za pazuchą, w wilgotnym praniu, zabawkach dziecięcych, fałdach skóry, we włosach, trzonkach narzędzi rolniczych, torbach narzędziowych, koszach z podwójnym dnem, a nawet w jelitach i żołądkach zwierząt. Ziarna stają się symbolem życia, nadziei, nowego początku. Czy dotarły tam, gdzie miały dotrzeć? Na jaki grunt padły? Ile żyć ocaliły, a ile odebrały? Zastosowana w pracy technika frotażu dyskretnie odsłania to, co ukryte – ślady obecności, gesty oporu, czułość ukrytą w materii.